Рӯзи аласти ҷуръа ишқат чашида ем

روز الست جرعه عشقت چشیده‌ایم

Қолўи балӣ ба гӯш иродат шунида ем

قالو بلی به گوش ارادت شنیده‌ایم

Мо шоҳбоз гулшан қудсему ъмрҳост

ما شاهباز گلشن قدسیم و عمرهاست

Бо тоирони олам алавӣ парида ем

با طایران عالم علوی پریده‌ایم

Манзилгаҳи хароба на оромгоҳи мост

منزلگه خرابه نه آرامگاه ماست

ӣнҷо муқайядем аз он орамида ем

اینجا مقیِّدیم از آن آرمیده‌ایم

Ҳар дили ҳавои донау домӣ дигар кунанд

هر دل هوای دانه و دامی دگر کنند

Мо доми зулфу донаи холат гузида ем

ما دام زلف و دانه خالت گزیده‌ایم

Зонҷо ки аз кироми умед каромат аст

زآنجا که از کرام امید کرامت است

Моро азизи дор ки меҳмон расида ем

ما را عزیز دار که مهمان رسیده‌ایم

Дар пардаи ҳавои ту бар коргоҳи чашм

در پرده هوای تو بر کارگاه چشم

Нақши хаёл рӯй ту некӯ кашида ем

نقش خیال روی تو نیکو کشیده‌ایم

Моро зи дил чаҳ ҷои шикоят ки мо бало

ما را ز دل چه جای شکایت که ما بلا

Аз дил надидаем ки аз дида дида ем

از دل ندیده ایم که از دیده دیده‌ایم

Ибни ҳисомро ба каманди балои ишқ

ابن‌حسام را به کمند بلای عشق

Бар ёди зулфи саркашат андар кашида ем

بر یاد زلف سرکشت اندر کشیده‌ایم