Чу зулфи худ фурӯ магузор корам

چو زلف خود فرو مگذار کارم

Ки чун зулфати парешони рӯзгорам

که چون زلفت پریشان روزگارم

Ба ёди лаъли ширинат чу Фарҳод

به یاد لعل شیرینت چو فرهاد

Бтлхии рӯзгорӣ май гузорам

بتلخی روزگاری می گذارم

Биҷузи нақши рахт некӯ наёяд

بجز نقش رخت نیکو نیاید

з ҳар нақшӣ ки некӯ май нигорам

ز هر نقشی که نیکو می نگارم

Наёрам бар забон аўрд науммат

نیارم بر زبان اورد نامت

Кигар ёрами бшб хуфтан наёрам

که گر یارم بشب خفتن نیارم

Дарозии шаби ҳиҷрони з ман пресс

درازی شب هجران ز من پرس

Ки шаб то рӯзи ахтар май шуморам

که شب تا روز اختر می شمارم

Бисӯзад машъали тобандаи моҳ

بسوزد مشعل تابنده ماه

Гар аз сӯзи дарун оҳӣ барорам

گر از سوز درون آهی برآرم

зи тоби ҳиҷри зулфат чун бунафша

ز تاب هجر زلفت چون بنفشه

Сар аз зонуии ҳасрат бар наёрам

سر از زانوی حسرت بر نیارم

Биёи соқии зи чашми нимаи мастам

بیا ساقی ز چشم نیمه مستم

Қадаҳ пар кун ки дар айни хуморам

قدح پر کن که در عین خمارم

намеёбам зи гулзори ту бӯе

نمی یابم ز گلزار تو بویی

зи ғамза май занӣ бар дидаи хорам

ز غمزه می زنی بر دیده خارم

Рухи ибни ҳисому хоки роҳат

رخ ابن حسام و خاک راهت

Ки дар роҳати ҷузи ин рӯе надорам

که در راهت جز این رویی ندارم

Марои устоди ишқати нукта дон кард

مرا استاد عشقت نکته دان کرد

Ки раҳмати бод бар омӯзгорам

که رحمت باد بر آموزگارم