Мапӣч дар сари зулфу бунафшаи тоби мада

مپیچ در سر زلف و بنفشه تاب مده

Ҳиҷоби зулмати шабро ба офтоби мада

حجاب ظلمت شب را به آفتاب مده

Дили хароб ба чашми ту ҳол худ ме гуфт

دل خراب به چشم تو حال خود می گفت

Ба ғамза гуфт ки афсонаро ба хоби мада

به غمزه گفت که افسانه را به خواب مده

Ба рӯзи гиряи диламро шикеб ме фармуд

به روز گریه دلم را شکیب می فرمود

Ба ҳоиҳои бигуфтам сухан ба оби мада

به هایهای بگفتم سخن به آب مده

Чу мо зи лаъли ту об ҳаёт ме ҷӯйем

چو ما ز لعل تو آب حیات می جوییم

Бҷонбӣ дигарам ваъдаи сароби мада

بجانبی دگرم وعده سراب مده

Шароби ноб ба афсурдагон бидиҳ соқӣ

شراب ناب به افسردگان بده ساقی

Чу ман ба буии ту мастами марои шароби мада

چو من به بوی تو مستم مرا شراب مده

Сабои шмомаҳи хоки диёр ёр биор

صبا شمامه خاک دیار یار بیار

Дигар машоми марои заҳмати гулоби мада

دگر مشام مرا زحمت گلاب مده

Бапуш сари ҳақоиқи зи сифла , ибни ҳисом

بپوش سرّ حقایق ز سفله ، ابن حسام

Хароҷи ганҷи маъонӣ ба ҳар хароби мада

خراج گنج معانی به هر خراب مده