Чун зарра ба хуршед ту дорем ҳавоӣ

چون ذرّه به خورشید تو داریم هوایی

Дар фаҳм ниёзем ба ҷуз рӯй ту рое

در فهم نیازیم به جز روی تو رایی

Аз боғчаи васли ту бебаргу нўоиим

از باغچه وصل تو بی برگ و نواییم

Бошад ки зи гулранг ту ёбем навое

باشد که ز گلرنگ تو یابیم نوایی

Он ғамза ки даии ваъда вафо кард ба имрӯз

آن غمزه که دی وعده وفا کرد به امروز

Оҳ ар накунад умри ман имрӯзи вафое

آه ار نکند عمر من امروز وفایی

Мо умри дарози қад чун сарв ту ҷӯйем

ما عمر دراز قد چون سرو تو جوییم

Гарчи набад аз ҷониби аўтоли Бақоӣ

گرچه نبد از جانب اوطال بقایی

Дар роҳи басии дасти занон бесар ва пойем

در راه بسی دست زنان بی سر و پاییم

Мо ҳам бизанем ончии тавон дастӣу пое

ما هم بزنیم آنچه توان دستی و پایی

Бо зулфи ту ҳайфаст ки дар банд ?хитойем

با زلف تو حیف است که در بند خطاییم

Чун чини сари зулфи ту кӯи нофаи гушойӣ

چون چین سر زلف تو کو نافه گشایی

Ҳиҷр ту кашидем ба савдои висолӣ

هجر تو کشیدیم به سودای وصالی

Дард ту чашидем ба умеди давое

درد تو چشیدیم به امید دوایی

Шаби нолаи ман доман афлок бигирад

شب ناله من دامن افلاک بگیرد

Охир расад ин нолаи шабгир ба ҷое

آخر رسد این ناله شبگیر به جایی

Дар пои ту мурдани ҳаваси ибн ҳисом аст

در پای تو مردن هوس ابن حسام است

Ҳайҳот ки шоҳӣаст таманнои гадоӣ

هیهات که شاهیست تمنَّای گدایی