Шаби видоъу ғами ҳиҷру дарди танҳоӣ

شب وداع و غم هجر و درد تنهایی

Дили шикастау маҳзуни куҷои шикебе

دل شکسته و محزون کجا شکیبایی

Саводи дида ӣ ман равшании з рӯй ту ёфт

سواد دیده ی من روشنی ز روی تو یافت

Марви Марв ки з чашмам бирафт бенаӣ

مرو مرو که ز چشمم برفت بینایی

Чунон ки умри гиромӣ ба кас наме монад

چنان که عمر گرامی به کس نمی ماند

Ту низ умри азизӣ аз он наме пое

تو نیز عمر عزیزی از آن نمی پایی

Ҳадиси қади ту нисбат ба сарв ноед рост

حدیث قد تو نسبت به سرو ناید راست

Вагар ба сарв кунам нисбаташи ту болоӣ

و گر به سرو کنم نسبتش تو بالایی

Давои дарди дили дардманди ман лаб туаст

دوای درد دل دردمند من لب توست

Муфарраҳаст алоҷи мизоҷи савдое

مفَّرَح است علاج مزاج سودایی

Гиреҳи зи кори парешон баста бигушоед

گره ز کار پریشان بسته بگشاید

Агар газаи зи сари зулф баста бигушое

اگر گزه ز سر زلف بسته بگشایی

Ба буии зулфи ту дил дар пай сабо ме рафт

به بوی زلف تو دل در پی صبا می رفت

Биханда гуфт чаҳ бар ҳарзаи боди паймое

بخنده گفت چه بر هرزه باد پیمایی

Нигор кардаам аз хӯни хаёли хонаи чашм

نگار کرده ام از خون خیال خانه چشم

Магар ба хонаи рангини дамии фурӯди ое

مگر به خانه رنگین دمی فرود آیی

Баёни ҳасани ту ибни ҳисом бо гул гуфт

بیان حسن تو ابن حسام با گل گفت

Ки булбулон ба чаман волаанду шайдое

که بلبلان به چمن واله اند و شیدایی