Хуррами дили он кас ки ба ғамҳои ту шод аст

خرم دل آن کس که به غم های تو شاد است

Алои ғами рухсори ту ғамҳо ҳама бод аст

الّا غم رخسار تو غم ها همه باد است

Бигушо гиреҳ аз абрӯии мишкӣн ки бибинанд

بگشا گره از ابروی مشکین که ببینند

Кандар хами абрӯии ту пайваста кушод аст

کاندر خم ابروی تو پیوسته گشاد است

Дар талъати ту сунъ илоҳӣ битавон дид

در طلعت تو صنع الهی بتوان دید

Гӯйии магари ойӣнаи Сикандар ба ту дода сет

گویی مگر آیینه سکندر به تو داده‌ست

Чандини арнии гӯй ба атвор давонанд

چندین ارنی گوی به اطوار دوانند

Аксии магар аз рӯй ту ба кӯҳи фитодаи сет

عکسی مگر از روی تو به کوه فتاده‌ست

Бигузар ба чаман чун гули сероб ва назар кун

بگذر به چمن چون گل سیراب و نظر کن

Дар ғунча ки аз шарми ту бурқаъ накушода сет

در غنچه که از شرم تو بُرقع نگشاده‌ست

Аз сарви сарафрози бунаи саркашӣ аз сар

از سرو سرافراز بنه سرکشی از سر

Кин боғчаро сарви басии ҳамчуи ту ёд аст

کاین باغچه را سرو بسی همچو تو یاد است

Шухӣ макун ва чеҳра мефурӯз ки дар хок

شوخی مکن و چهره میفروز که در خاک

Баси чеҳраи шоҳони манӯчеҳр нажод аст

بس چهره شاهان منوچهر نژاد است

Ҳар лола ки бар дашти намӯдор кулоҳӣ аст

هر لاله که بر دشت نمودار کلاهی است

Тоҷи сари ҷамшеду Фаридун ва Қубод аст

تاج سر جمشید و فریدون و قباد است

Чун ибни ҳисом аз ду ҷаҳони қатъи назар ба

چون ابن حسام از دو جهان قطع نظر به

Онро ки сари кӯии ту меод ва маъод аст

آنرا که سر کوی تو میعاد و معاد است