Дӯш аз фироқ рӯй ту бо рӯй сндрўс
دوش از فراغ روی تو با روی سندروس
Нолидаам чу ноӣ ва фиғон кардаам чу кӯс
نالیدهام چو نای و فغان کردهام چو کوس
Гуфтӣ ба ваъдаи дӯш ки ком аз лабати даҳум
گفتی به وعده دوش که کام از لبت دهم
Афсӯси азин сухан ки лабат мекунад фусӯс
افسوس ازین سخن که لبت میکند فسوس
Онро ки пои бӯс муяссар наме шавад
آن را که پایبوس میسّر نمیشود
Худ даст кӣ диҳад ки кунад бо ту дасти бӯс
خود دست کی دهد که کند با تو دست بوس
Ойӣнаи пеши дор ва дар абрӯии худ нигар
آیینه پیش دار و در ابروی خود نگر
Бар оҷ байн кашида камоне зи обнӯс
بر عاج بین کشیده کمانی ز آبنوس
Май даҳ ки дайру зуд изом Ромем ман
می ده که دیر و زود عظام رمیم من
Дстоси солхурда гардун кунад сабӯс
دستاس سالخورده گردون کند سبوس
Сурх аз чаҳ шуд каронаи ин ташти нуқраи кӯб
سرخ از چه شد کرانه این طشت نقرهکوب
Хӯн Сиёвушаст дар ӯ ё сиришки Тӯс
خون سیاوش است در او یا سرشک طوس
Ибни ҳисоми дил чаҳ наҳй дар фиреби даҳр
ابن حسام دل چه نهی در فریب دهر
Парҳез кун зи ишваи домодкши арӯс
پرهیز کن ز عشوه دامادکش عروس