Омадами бор дигар бар сари паймони шумо

آمدم بار دگر بر سر پیمان شما

Ки надорам пас азин тоқати ҳиҷрони шумо

که ندارم پس ازین طاقت هجران شما

Бар серуми афсар шоҳӣ набӯд хуштар аз онк

بر سرم افسر شاهی نبود خوش‌تر از آنک

Дасту пои бастаи бзнҷири бзндони шумо

دست و پا بسته به زنجیر، به زندان شما

Чун дуот ар чакад аз дидаи ман хӯни сиёҳ

چون دوات ار چکد از دیدهٔ من خون سیاه

Сар на печам чу қалам аз хати фармони шумо

سر نه پیچم چو قلم از خط فرمان شما

Серумаи равшании дида ғмдид кунам

سرمهٔ روشنی دیدهٔ غم‌دید کنم

Гирди хоки кафи пои саги дарбони шумо

گَرد خاک کف پای سگ دربان شما

Садафи гавҳар шҳўор кунад ҷазаъи маро

صدف گوهر شهوار کند جزع مرا

Чун шавад хандаи занони лаъли дроФшони шумо

چون شود خنده‌زنان لعلِ دُرافشان شما

Гар з савдо набӯд пас з чаҳ рӯй ибни ямин

گر ز سودا نبود پس ز چه روی ابن یمین

намекашад ин ҳамаи сафрои зи рақибони шумо

می‌کِشد این همه صفرا ز رقیبان شما؟