Кавкаба гул расед эй санами глъзор

کوکبه گل رسید ای صنم گلعذار

Ҷоми тараби вақти гул бе май гулгуни мадор

جام طرب وقت گل بی می گلگون مدار

Айши сабӯҳи орзӯи микндми мдтист

عیش صبوح آرزو میکندم مدتیست

Бо чу ту ширини лабии хоссаи буқати баҳор

با چو تو شیرین لبی خاصه بوقت بهار

Чун з май ҳасани ту маст харобанд халқ

چون ز می حسن تو مست خرابند خلق

Аз чаҳ сабаб ?наргаст менараҳад аз хумор

از چه سبب نرگست می نرهد از خمار

Бар раҳи девонагии наъра занон шуд дилам

بر ره دیوانگی نعره زنان شد دلم

То ту баҳам бар задӣ силсилаи мшкбор

تا تو بهم بر زدی سلسله مشکبار

Дарди дили ришро ман з ки ҷӯям даво

درد دل ریش را من ز که جویم دوا

Ҳам ту қароряши даҳ чун з ту шуд биқрор

هم تو قراریش ده چون ز تو شد بیقرار

Ман зи лабати бӯса ӣӣ хоҳаму хоҳии ту ҷон

من ز لبت بوسه ئی خواهم و خواهی تو جان

Зуд бигир ва биор то кӣ азин интизор

زود بگیر و بیار تا کی ازین انتظار

Дӯши насими сабои зи ибни ямини як ғазал

دوش نسیم صبا ز ابن یمین یک غزل

Тоза чу силки гуҳари баради бнздики ёр

تازه چو سلک گهر برد بنزدیک یار

Гуфт ки дар гӯши гири аинсхни дилпазир

گفت که در گوش گیر اینسخن دلپذیر

То будат гӯшвор аз гуҳари шоҳвор

تا بودت گوشوار از گهر شاهوار