Соқиои хез ки гули азм чаман дорад боз

ساقیا خیز که گل عزم چمن دارد باز

Гавҳари коми дили андари садаф ҷон андоз

گوهر کام دل اندر صدف جان انداز

Мурғ ҷонро бидиҳ аз май пару болӣ ки кунад

مرغ جانرا بده از می پر و بالی که کند

Дар ҳавои гули сероб чу булбули парвоз

در هوای گل سیراب چو بلبل پرواز

Субҳдами наъраи булбули шинав аз тарафи чаман

صبحدم نعره بلبل شنو از طرف چمن

Бтмошоӣ гулат медиҳад аз ҷони овоз

بتماشای گلت میدهد از جان آواز

Вақт онаст ки бар гули ду се рӯзӣ бизанем

وقت آنست که بر گل دو سه روزی بزنیم

Чори такбири равон дар ақаби панҷ намоз

چار تکبیر روان در عقب پنج نماز

Зоҳдо таъна мазан бар ман врндӣ ки аз онк

زاهدا طعنه مزن بر من ورندی که از آنک

Масҷид ва майкада яксонаст бар аҳли ниёз

مسجد و میکده یکسانست بر اهل نیاز

Ману савдои ғами ишқи баси ин мояи маро

من و سودای غم عشق بس این مایه مرا

Ту сухани хоҳи ҳақиқати шинаву хоҳи муҷоз

تو سخن خواه حقیقت شنو و خواه مجاز

Орзӯи микндм бо ту бхлўти нафасӣ

آرزو میکندم با تو بخلوت نفسی

Кори ман ҷумлаи ниёз ва ту ҳама бар дар ноз

کار من جمله نیاز و تو همه بر در ناز

Ҳунарам нест биҷузи ишқи ту эй бихброн

هنرم نیست بجز عشق تو ای بیخبران

Пеши Маҳмӯди мгўӣид дигар айби Аёз

پیش محمود مگوئید دگر عیب ایاز