То сипеҳри ҳасанро рухсор ту моҳасту бас

تا سپهر حسن را رخسار تو ماهست و بس

Ҳар саҳар дар ишқи ту кор дилам оҳасту бас

هر سحر در عشق تو کار دلم آهست و بس

Битўи зорами ончунон каз зиндагӣами асҳоб ро

بیتو زارم آنچنان کز زندگیم اصحاب را

Ҳеҷ агар ҳаст огаҳии зи оҳ саҳар гоҳасту бас

هیچ اگر هست آگهی ز آه سحر گاهست و بس

Чашми махмурати зи беморӣ ман дорад хабар

چشم مخمورت ز بیماری من دارد خبر

Вази парешонеи ҳолам зулфат огоҳасту бас

وز پریشانی حالم زلفت آگاهست و بس

Боди раҳ гум мекунад дар тирагии зулфи ту

باد ره گم میکند در تیرگی زلف تو

То напиндорӣ дил бечора гумроҳасту бас

تا نپنداری دل بیچاره گمراهست و بس

Бар сари бозори ишқати ақли сўдоӣии ман

بر سر بازار عشقت عقل سودائی من

Суд худ донад зиёнгар мол ва гар ҷоҳасту бас

سود خود داند زیان گر مال و گر جاهست و بس

Ҳар ксиро дар ибодат рӯй сӯии қиблаи ист

هر کسیرا در عبادت روی سوی قبله ایست

Қиблаи иқболи ман онруӣ чун моҳасту бас

قبله اقبال من آنروی چون ماهست و بس

Рух чаҳ пинҳон мекунӣ зи ибни ямин кандар ҷаҳон

رخ چه پنهان میکنی ز ابن یمین کاندر جهان

Худ ҳмидонӣ ки аз ҷонат накӯ хоҳасту бас

خود همیدانی که از جانت نکو خواهست و بس