Зулфи мишкӣни ту бар тарафи баннои гӯш чу мем

زلف مشکین تو بر طرف بنا گوش چو میم

Ҳаст чун бар саман аз сунбултар ҳалқаи ҷим

هست چون بر سمن از سنبل تر حلقه جیم

Ман биҷузи ҷавҳари фарди ту ки номаш даҳан аст

من بجز جوهر فرد تو که نامش دهن است

Дарҷ ёқӯт надидам садаф дар ятем

درج یاقوت ندیدم صدف در یتیم

Дар ҷаҳон нест касеро биҷуз аз наргиси маст

در جهان نیست کسی را بجز از نرگس مست

Нусхаи ғамзаи ҷодӯии ту он низ сқим

نسخه غمزه جادوی تو آن نیز سقیم

То чаҳ фархундаи вуҷӯдӣ ки чу мавҷӯд шудӣ

تا چه فرخنده وجودی که چو موجود شدی

Мо дар даҳр шуд аз мисли ту фарзанди ақим

ما در دهر شد از مثل تو فرزند عقیم

зи он ҳаловат ки лаби лаъли шукри бор тар аст

ز آن حلاوت که لب لعل شکر بار تر است

Набӯд баҳраи ҷузи онро ки буд завқи салим

نبود بهره جز آنرا که بود ذوق سلیم

эй насими сари зулфати дами ҷонбхши Масеҳ

ای نسیم سر زلفت دم جانبخش مسیح

Ваии баннои гӯш чу симати яд Байзоӣ кулем

وی بنا گوش چو سیمت ید بیضای کلیم

То ашороти ғами ишқи ту брбўди дилам

تا اشارات غم عشق تو بربود دلم

Ҳаст қонӯни фалаки рост чу тақвими қадим

هست قانون فلک راست چو تقویم قدیم

Чун зи хоки сари кӯии ту сафои байнаму бас

چون ز خاک سر کوی تو صفا بینم و بس

Чаҳ кунам рӯй ба Марва чаҳ кунам рукни ҳтим

چه کنم روی به مروه چه کنم رکن حطیم

Зинда гардад бнўии бор дигар ибни ямин

زنده گردد بنوی بار دگر ابن یمین

Гар ба хокаш гузарад зи он дами ҷони бахши насим

گر به خاکش گذرد ز آن دم جان بخش نسیم