Ман андари ҳалқаи зулфаш дилӣ дорам хароб аз ғам

من اندر حلقه زلفش دلی دارم خراب از غم

Маро дар ишқ ӯ чашмӣаст доими ғарқи об аз ғам

مرا در عشق او چشمیست دائم غرق آب از غم

Хаёлашро тавон дидан бихоб аммо куҷои байнам

خیالش را توان دیدن بخواب اما کجا بینم

Чу андар дида меноед марои аидўсти хоб аз ғам

چو اندر دیده می ناید مرا ایدوست خواب از غم

Дили ғамгин ман дорад ҳавои лаъли мигўнт

دل غمگین من دارد هوای لعل میگونت

Чу медонад ки нрҳонди кас ӯро ҷузи шароб аз ғам

چو میداند که نرهاند کس او را جز شراب از غم

Ҷигар хораст маъшӯқ ва ҷигар хӯнаст ошиқ ро

جگر خوارست معشوق و جگر خونست عاشق را

Валегар сари фурӯди орад дилӣ дорам хароб аз ғам

ولی گر سر فرود آرد دلی دارم خراب از غم

Нигорин ман аз сунбул чу чу кон мекашад бар гул

نگارین من از سنبل چو چو کان میکشد بر گل

Басон гӯй меуфтад дилам дар изтироб аз ғам

بسان گوی میافتد دلم در اضطراب از غم

Сабо аз чини зулф ӯ насимӣ гар бичин орад

صبا از چین زلف او نسیمی گر بچین آرد

Даруни нофа хӯн гардад дигар раҳи машки ноб аз ғам

درون نافه خون گردد دگر ره مشک ناب از غم

Бҳно чун кунад дилбар хизоб Андаст симин ро

بحنا چون کند دلبر خضاب آندست سیمین را

Кунад ибни ямини чеҳраи бхўни дили хизоб аз ғам

کند ابن یمین چهره بخون دل خضاب از غم