Омад он сарви сеӣ бар рух ниқоб андохта
آمد آن سرو سهی بر رخ نقاب انداخته
Сояи шеъри сияҳ бар офтоб андохта
سایه شعر سیه بر آفتاب انداخته
Бар кашида лолаи глбўиро нили сабӯҳ
بر کشیده لاله گلبوی را نیل صبوح
Сунбули серобро дар печ ва тоб андохта
سنبل سیراب را در پیچ و تاب انداخته
Оризаши ғарқи арақ аз май вале бо рангу буи
عارضش غرق عرق از می ولی با رنگ و بوی
Буд гўӣии себи сурхи андар гулоб андохта
بود گوئی سیب سرخ اندر گلاب انداخته
Тор бояд дили зи ҳушёрону пиндорӣ ки ҳаст
تار باید دل ز هشیاران و پنداری که هست
Наргиси масти туро дар ним хоб андохта
نرگس مست ترا در نیم خواب انداخته
Карда чавгон аз каманди зулфи машки афшони хеш
کرده چوگان از کمند زلف مشک افشان خویش
Гӯии дилҳоро зғм дар изтироб андохта
گوی دلها را زغم در اضطراب انداخته
Дар ҳавои оташи рухсор чун гулнори ту
در هوای آتش رخسار چون گلنار تو
Ман чу нилӯфари сипар бар рӯй об андохта
من چو نیلوفر سپر بر روی آب انداخته
Аз ҳавои хоки поиши оби чашми пари намам
از هوای خاک پایش آب چشم پر نمم
Оташи андӯҳро дар илтиҳоб андохта
آتش اندوه را در التهاب انداخته
Дар дили ибни ямини меҳри рух чун моҳи ту
در دل ابن یمین مهر رخ چون ماه تو
Ганҷ ободаст дар кунҷ хароб андохта
گنج آبادست در کنج خراب انداخته