БФрўғи меҳри рӯйиш ки мааст аз он иборат

بفروغ مهر رویش که مهست از آن عبارت

БФриби чашми масташ ки диҳад ҷаҳони бғорт

بفریب چشم مستش که دهد جهان بغارت

Бнсими ҷонФзоиш ки Масеҳи вори орад

بنسیم جانفزایش که مسیح وار آرد

Сӯии куштагони ҳиҷрони бўсоли ҷони бишорат

سوی کشتگان هجران بوصال جان بشارت

Ки дамади биҷои хор аз срхоки мо гул тар

که دمد بجای خار از سرخاک ما گل تر

Чун кунад мазори моро маи меҳрбони зиёрат

چون کند مزار ما را مه مهربان زیارت

Агар аз баҳори ҳасанаш бчмн расад насимӣ

اگر از بهار حسنش بچمن رسد نسیمی

Аҷаб ар нагирад аз сари бгаҳи хазони нзорт

عجب ار نگیرد از سر بگه خزان نضارت

Бхту иборат ӯ мари соади чашми захмӣ

بخط و عبارت او مر ساد چشم زخمی

Ки надид каси чунон хат нишнид аз он иборат

که ندید کس چنان خط نشنید از آن عبارت

зи сари шак тар харобаст баннои сабр ва шояд

ز سر شک تر خرابست بنای صبر و شاید

Ки касе миёни тӯфони надиҳади нишони иморат

که کسی میان طوفان ندهد نشان عمارت

Писари ямини зи поиши бача рӯй сар битобад

پسر یمین ز پایش بچه روی سر بتابد

Чу бошкор давраш кунаду ниҳони ишорат

چو بآشکار دورش کند و نهان اشارت