То сохтаи ӣӣ бар қамар аз ғолияи холӣ

تا ساخته ئی بر قمر از غالیه خالی

Дорад дили ман тиратар аз холи ту ҳоле

دارد دل من تیره تر از خال تو حالی

Мурғи дили ман дар ҳаваси донаи холат

مرغ دل من در هوس دانه خالت

Дорад бҳўои майл ва надорад пару болӣ

دارد بهوا میل و ندارد پر و بالی

Имшаб ки маро то саҳар аз рӯй чу рӯзат

امشب که مرا تا سحر از روی چو روزت

Моҳӣаст фурӯзандаи шайъи бод чу солӣ

ماهیست فروزنده شی باد چو سالی

Абрӯии туро халқ бонагашт намуданд

ابروی ترا خلق بانگشت نمودند

Оре бинмоӣанд чу бенанди ҳилолӣ

آری بنمایند چو بینند هلالی

Чун зарраи дил ҳар ки ҳавоӣ ту гузинад

چون ذره دل هر که هوای تو گزیند

Хуршеди ғамаши раҳи набарди сӯии заволӣ

خورشید غمش ره نبرد سوی زوالی

Вақтаст ғамамро ки наад рӯй бнқсон

وقتست غمم را که نهد روی بنقصان

Зеро ки раседаст зи ҳиҷрати бкмолӣ

زیرا که رسیدست ز هجرت بکمالی

Чун шукр нагуфт ибни ямини рӯзи висолат

چون شکر نگفت ابن یمین روز وصالت

Шуд дар шаби ҳиҷрони ту қонеъи бхёлӣ

شد در شب هجران تو قانع بخیالی