Гар нишинам бо ту дар хилват ба шодии як дамӣ

گر نشینم با تو در خلوت به شادی یک دمی

Аз ғубор худ набинад чашми дили дигар наме

از غبار خود نبیند چشم دل دیگر نمی

Ҳосил аз олам дамӣ донам ки гӯям бо ту роз

حاصل از عالم دمی دانم که گویم با تو راز

Аҳли длрои зини дамии хуштар зи малики олимӣ

اهل دلرا زین دمی خوشتر ز ملک عالمی

Аидл аз дилбари мадори умеди шодии баҳри онк

ایدل از دلبر مدار امید شادی بهر آنک

Ъошқонрои баҳра аз маъшӯқ бас бошад ғамӣ

عاشقانرا بهره از معشوق بس باشد غمی

Гар хирад дорӣ бигард бҳгзинии пари магарад

گر خرد داری بگرد بهگزینی پر مگرد

Каз паии ин давр монад аз хулд ҳамчун одамӣ

کز پی این دور ماند از خلد همچون آدمی

зи оташи дил дар ҳавояти ин тани хокии ман

ز آتش دل در هوایت این تن خاکی من

Сӯхтигар чашмаи чашмами нмидодӣ наме

سوختی گر چشمه چشمم نمیدادی نمی

Бар канори чашм ӯ нагузошт бо ибни ямин

بر کنار چشم او نگذاشت با ابن یمین

зи ончӣ будаш ҷузи ғаму сабрии заҳр бешу камӣ

ز آنچه بودش جز غم و صبری زهر بیش و کمی