Гар дилами барадӣ ба ғорати қасди ҷон борӣ чарост

گر دلم بردی به غارت قصد جان باری چراست

Вар нахоҳӣ кард хайрии шӯру шар борӣ чарост

ور نخواهی کرد خیری شور و شر باری چراست

Бар хароби ободи дили бори фироқи ишқи бас

بر خراب آباد دل بار فراغ عشق بس

Аз фироқат бар сари боРом дигар борӣ чарост

از فراقت بر سر بارم دگر باری چراست

Бо ту хуршед ар з беобӣ кунад даъвии ҳасан

با تو خورشید ار ز بی آبی کند دعوی حسن

Пеши рӯяти худ нмоӣӣ чун қамар борӣ чарост

پیش رویت خود نمائی چون قمر باری چراست

Ҳар ки бо қади ту бар сарви сеӣ чашми афканд

هر که با قد تو بر سرو سهی چشم افکند

Ақлу ҳуш ар несташ кӯтаҳи назар борӣ чарост

عقل و هوش ار نیستش کوته نظر باری چراست

Гар згрмии дили оҳам сард шуд оре равост

گر زگرمی دل آهم سرد شد آری رواست

Бо димоғи хшгми охири дидатар борӣ чарост

با دماغ خشگم آخر دیده تر باری چراست

Чун асар нагузошт аз ман трктози чашм ӯ

چون اثر نگذاشت از من ترکتاز چشم او

Инчунин аз ҳоли зорами бихбр борӣ чарост

اینچنین از حال زارم بیخبر باری چراست

Чун накард ибни ямин дар гарданаши тавқии зи даст

چون نکرد ابن یمین در گردنش طوقی ز دست

Бар миён аз соиди ғайраши камар борӣ чарост

بر میان از ساعد غیرش کمر باری چراست