ё раби ин буии хуш аз зулф длором манаст

یا رب این بوی خوش از زلف دلارام منست

ё сабои ҳамнафаси нофаи машк хутан аст

یا صبا همنفس نافه مشک ختن است

Офтоби рух ӯ дар шикани зулфи сиёҳ

آفتاب رخ او در شکن زلف سیاه

Ҳамчу дар сояи сунбули варақ Настаран аст

همچو در سایه سنبل ورق نسترن است

Гар шукри хандаи он писта ширин набӯд

گر شکر خنده آن پسته شیرین نبود

Бачаи маълум тавон кард ки ӯро даҳан аст

بچه معلوم توان کرد که او را دهن است

Моҳи руъёи даҳани ғунча вааш хуши суханат

ماه رویا دهن غنچه وش خوش سخنت

Чун шавад хандаи занони пистаи шукр шикан аст

چون شود خنده زنان پسته شکر شکن است

Дар таҳи чоҳи занхдон ту афтод дилам

در ته چاه زنخدان تو افتاد دلم

Дастгирами хами онзлФ чу мишкӣн расан аст

دستگیرم خم آنزلف چو مشکین رسن است

То бидид ибни ямини рустаи дандони туро

تا بدید ابن یمین رسته دندان ترا

Чун садафи ҷазаъи ваии оканда ба дар адан аст

چون صدف جزع وی آکنده به در عدن است

Оби рӯйиши мада аз оташи меҳнат бар бод

آب رویش مده از آتش محنت بر باد

зи онкӣ ӯ хоки кафи пои сар анҷуман аст

ز آنکه او خاک کف پای سر انجمن است

Сарвари малики ълоءи дувалу дайн ки дараш

سرور ملک علاء دول و دین که درش

Ҳамчуи даргоҳи ҳарами қибла ҳар мард ва зан аст

همچو درگاه حرم قبله هر مرد و زن است

Онкӣ то бахт ба даргоҳ ваем роҳ намӯд

آنکه تا بخت به درگاه ویم راه نمود

Вирдами алҳмди лмни азҳби ъно алҳзн аст

وردم الحمد لمن اذهب عنا الحزن است