Якеаст фозилу донои асилу поки насаб

یکیست فاضل و دانا اصیل و پاک نسب

Валек ҳеҷ касаш дар ҷаҳон надорад дӯст

ولیک هیچ کسش در جهان ندارد دوست

Якеаст нокасу бади аслу бади рагу мардӯд

یکیست ناکس و بد اصل و بد رگ و مردود

Баҳри куҷо ки равад садҳазораш некӯ гӯаст

بهر کجا که رود صدهزارش نیکو گوست

Суол кардам азин сари зи пери доноӣӣ

سئوال کردم ازین سر ز پیر دانائی

Ки ин тафовути фоҳиш дар аинҷҳони з чаҳ рӯаст

که این تفاوت فاحش در اینجهان ز چه روست

Змонкӣ ба таъаммул шуд ва пас онгаҳ гуфт

زمانکی به تأمل شد و پس آنگه گفت

Ки микшми з барои ту мағзро аз пӯст

که میکشم ز برای تو مغز را از پوست

Бидон ки асли саодат дринҷҳон моласт

بدان که اصل سعادت درینجهان مالست

Ҳар анкаҳ мол надорад чу нофа бе бӯаст

هر انکه مال ندارد چو نافه بی بوست

Вагар бдост чу дарди дасти сим ва зар дорад

و گر بداست چو درد دست سیم و زر دارد

Ба назд халқи ҳамаи қавлу феъл ӯ некӯаст

به نزد خلق همه قول و فعل او نیکوست

Вагар ҳазор ҳунар дорад ва надорад мол

و گر هزار هنر دارد و ندارد مال

Биҷой ҳар ҳунарии сад ҳазор айб дар ӯст

بجای هر هنری صد هزار عیب در اوست