Миннати эзадро ки ҳастам бо қаноат ҳамнишин

منت ایزد را که هستم با قناعت همنشین

Нестам бо каси руҷӯъигар сқиммгар саҳеҳ

نیستم با کس رجوعی گر سقیمم گر صحیح

Нагузарам бар садри махлуқ ар Каримаст ар лӣим

نگذرم بر صدر مخلوق ار کریمست ار لئیم

Нанигарам бар рӯй маъшӯқ ар қабеҳаст ар сбиҳ

ننگرم بر روی معشوق ار قبیح است ار صبیح

Бо ясорӣ комиласт ибни ямин аз дар назм

با یساری کاملست ابن یمین از در نظم

Дар насеб ва дар мросӣ дар ҳиҷо ва дар мдиҳ

در نسیب و در مراثی در هجا و در مدیح

Вена на пинҳонаст хон шеър густардам чунонк

وین نه پنهانست خوان شعر گستردم چنانک

Дар мазоқ ақл бошад бо ҳаловатҳо малеҳ

در مذاق عقل باشد با حلاوتها ملیح

Хатм шуд бар ман сухан ҳамчунки мӯъҷиз бар набӣ

ختم شد بر من سخن همچونکه معجز بر نبی

Винсхн дар рӯй аҳл нутқ мегӯям фасеҳ

وینسخن در روی اهل نطق میگویم فصیح

Вари надории боварами шеърии з девонам бихон

ور نداری باورم شعری ز دیوانم بخوان

То азуи оёти мӯъҷиз дар назар ояд сариҳ

تا ازو آیات معجز در نظر آید صریح

Кӯи марои мамдуҳ то мадҳяш гӯям ончнонк

کو مرا ممدوح تا مدحیش گویم آنچنانک

Лафз он бошад фасеҳу арсаи маънии Фсиҳ

لفظ آن باشد فصیح و عرصه معنی فسیح

Ман дар ин айёми биқимти басони гавҳарам

من در این ایام بیقیمت بسان گوهرم

Риҳлатам фармоед аз баҳри баҳои ақли нсиҳ

رحلتم فرماید از بهر بها عقل نصیح

Гуядам чун ҳаст дар гетии ҷанобии ончнонк

گویدم چون هست در گیتی جنابی آنچنانک

Дар паноҳ он биёбад роҳати ҷони мстриҳ

در پناه آن بیابد راحت جان مستریح

Бо чунон дори алшФоӣӣ дар кушодаи халқ ро

با چنان دار الشفائی در گشاده خلق را

Дил чаро дории чунин аз садумати гардуни ҷриҳ

دل چرا داری چنین از صدمت گردون جریح

Сӯии даргоҳаш сафар кун каз сафар шуд ончунон

سوی درگاهش سفر کن کز سفر شد آنچنان

Торами пирӯзаи гардуни ватангоҳи Масеҳ

طارم پیروزه گردون وطنگاه مسیح

Рӯи бзлу сояи ҷоҳаш раҳо кун ин ва он

رو بظل و سایه جاهش رها کن این و آن

Саркашӣ ноед ту худ доне чу сарв аз сояи сиҳ

سرکشی ناید تو خود دانی چو سرو از سایه سیح

Нутқи сҳбонрои зи боқул кӣ тавон умед дошт

نطق سحبانرا ز باقل کی توان امید داشت

Вази маҳолот хирад бошад саховат аз шҳиҳ

وز محالات خرد باشد سخاوت از شحیح

Каҳфи хеши алои ғиоси миллату динрои мадон

کهف خویش الا غیاث ملت و دینرا مدان

Онкӣ ҳамчун ақли кули номад дар афъолаши қабеҳ

آنکه همچون عقل کل نامد در افعالش قبیح

Дар ҷаҳони бодои рёҳи давлат ӯро ҳбўб

در جهان بادا ریاح دولت او را هبوب

То рёҳи андари каломи аллоҳ буд хуштар зи риҳ

تا ریاح اندر کلام الله بود خوش‌تر ز ریح