эй шаҳи Комрони вҷиаҳи аддӣн

ای شه کامران وجیه الدین

эй чу номи ту толеъати масъӯд

ای چو نام تو طالعت مسعود

Рухи ниҳода ба бандагӣ чу Аёз

رخ نهاده به بندگی چو ایاز

Бар бисотати ҳазор чун Маҳмӯд

بر بساطت هزار چون محمود

Чокарати лоша асбкӣ дорад

چاکرت لاشه اسبکی دارد

Ҳамчуи фарзинаши каж рӯй маъҳуд

همچو فرزینش کژ روی معهود

Ҳар ки гардад бирав савор буд

هر که گردد برو سوار بود

Дар ъдоди пиёдагони маъдӯд

در عداد پیادگان معدود

Гар бчокри диҳии чунон асбӣ

گر بچاکر دهی چنان اسبی

Ки шавам назд ҳосидони маҳсуд

که شوم نزد حاسدان محسود

Сайл осо фишонам аз дили пок

سیل آسا فشانم از دل پاک

Дар мдиҳи ту гавҳари мнзўд

در مدیح تو گوهر منضود