Осмони қадари взиро чу ту бар рӯй замин

آسمان قدر وزیرا چو تو بر روی زمین

То замон ҳаст набӯдаст ва бузургӣ набӯд

تا زمان هست نبودست و بزرگی نبود

Шоҳи малики Карамӣ дар бар худ фарзини вор

شاه ملک کرمی در بر خود فرزین وار

Ҷой додӣу писандади зи ту ҳаркаси шунӯд

جای دادی و پسندد ز تو هرکس شنود

Банда бар рқъаҳи ихлос чу рух рост равост

بنده بر رقعه اخلاص چو رخ راست رواست

На чу фарзин ки аз Ингуша бидон гӯшаи дӯд

نه چو فرزین که از اینگوشه بدان گوشه دود

Ман чу пелам ки фарои пеши ту аз бешаи хеш

من چو پیلم که فرا پیش تو از بیشه خویش

На чу пашша ки дили ман баҳамаи каси гаравад

نه چو پشه که دل من بهمه کس گرود

Муфтии шаръи макорим чу тўӣӣ ҳаст раво

مفتی شرع مکارم چو توئی هست روا

Каз бисоти карамати банда пиёда баравад

کز بساط کرمت بنده پیاده برود