Бар авҷи фалаки рояти сарварӣ ро

بر اوج فلک رایت سروری را

зи ҷамъи бузургон касе мерасонад

ز جمع بزرگان کسی میرساند

Ки дод ва ситад бошадаш бо суханвар

که داد و ستد باشدش با سخنور

Зарӣ медиҳад гавҳарии мистонд

زری میدهد گوهری میستاند

Чунин гар набошад чаро марди фозил

چنین گر نباشد چرا مرد فاضل

Боситади бпои пеш ӯ мадҳ хонд

باستد بپا پیش او مدح خواند

Чаҳ хуши нукта ӣӣ гуфт ширини забонӣ

چه خوش نکته ئی گفت شیرین زبانی

Каз ӯ то ҷаҳон бошад ин нукта монад

کز او تا جهان باشد این نکته ماند

Тамаъ чун буридам ман аз моли хоҷа

طمع چون بریدم من از مال خواجه

Занаши ғур ки худро кам аз хоҷа донад

زنش غر که خود را کم از خواجه داند