Чун сафеҳии турои бёзорд

چون سفیهی ترا بیازارد

Он дамашгар адаб наёрӣ кард

آن دمش گر ادب نیاری کرد

Бояд обӣ задан бар оташи хашм

باید آبی زدن بر آتش خشم

То батадрӣҷи азу бар ореи гирд

تا بتدریج ازو بر آری گرد