Турои фазл бар дигарон беш аз он нест

ترا فضل بر دیگران بیش از آن نیست

Ки ту май диҳии чиз ва ӯ ме сетанд

که تو می‌دهی چیز و او می‌ستاند

Чу надиҳӣу нстонди он фазл бар хост

چو ندهی و نستاند آن فضل بر خاست

Чу ӯе ва бар ӯ чаҳ руҷҳон бимонад

چو اویی و بر او چه رجحان بماند

Тамаъ чун буридам ман аз моли хоҷа

طمع چون بریدم من از مال خواجه

Занаши ғур ки худро кам аз хоҷа донад

زنش غر که خود را کم از خواجه داند