Дар қисса шунидаам ки Иблис

در قصه شنیده ام که ابلیس

Рӯзии се ҳазор тез медод

روزی سه هزار تیز میداد

Пурсед азу касе ки ин чист

پرسید ازو کسی که این چیست

Вази баҳр ки миФрстии ин бод

وز بهر که میفرستی این باد

Гуфто ки ҳазор аз ин ба ришаш

گفتا که هزار از این به ریشش

Ков малик диҳад ба пӯру домод

کاو ملک دهد به پور و داماد

Пас ваҷҳи маоши хештан ро

پس وجه معاش خویشتن را

Хоҳад бтзръу бФрёд

خواهد بتضرع و بفریاد

Сулс дигараш ба риши онкас

ثلث دگرش به ریش آنکس

Ков ранҷ кашид ва ганҷ биниҳод

کاو رنج کشید و گنج بنهاد

На худ бихӯред ва на хӯронед

نه خود بخورید و نه خورانید

Ваов гашти харобу вориси бод

واو گشت خراب و وارث باد

Як сулс дигар ки монад боқӣ

یک ثلث دگر که ماند باقی

Он низ ба риш ҳар дуашон бод

آن نیز به ریش هر دوشان باد