Гар чаҳ даври фалаки сифлаи навозами ҳамаи умр

گر چه دور فلک سفله نوازم همه عمر

Бгмони ҳунару фазл мушавваш дорад

بگمان هنر و فضل مشوش دارد

Вази камони ситами чарх агар сӯии дилам

وز کمان ستم چرخ اگر سوی دلم

Новак ғам гузарад билк Ораш дорад

ناوک غم گذرد بیلک آرش دارد

Вар бидон қасд ки қурбон кунадам тарки фалак

ور بدان قصد که قربان کندم ترک فلک

Гоҳу бегоҳи миёни баста бтркш дорад

گاه و بیگاه میان بسته بترکش دارد

Накунам майл бидон кас ки марои дидау дил

نکنم میل بدان کس که مرا دیده و دل

Аз сари ҷаҳли пар аз оби ваз оташ дорад

از سر جهل پر از آب وز آتش دارد

Нашавад роми фалаку рчаҳи басӣ ранҷ кашад

نشود رام فلک و رچه بسی رنج کشد

Ҳар ки нафасӣ чу раҳеи тавсан ва саркаш дорад

هر که نفسی چو رهی توسن و سرکش دارد

Серума дида кунам хоки кафи пой касе

سرمه دیده کنم خاک کف پای کسی

Ки насими карамаши вақти маро хуш дорад

که نسیم کرمش وقت مرا خوش دارد