эй насими субҳдам аз роҳи лутф

ای نسیم صبحدم از راه لطف

Хоҷаи Юсуфро зи ман пайғом бар

خواجه یوسف را ز من پیغام بر

Гӯ ба даргоҳ ту омад пеши азин

گو به درگاه تو آمد پیش ازین

Бикри фикрам бо ҳзорни зебу фар

بکر فکرم با هزارن زیب و فر

Давлатӣ гўӣӣ набӯдаш з он нашуд

دولتی گوئی نبودش ز آن نشد

Аз каромоти қабулати баҳраи вар

از کرامات قبولت بهره ور

Баъд аз он бикрӣ дигар парварда ам

بعد از آن بکری دگر پرورده ام

Дар шабистони ҳунари зи он хубтар

در شبستان هنر ز آن خوبتر

Дар балоғат чун камолӣ ёфтаст

در بلاغت چون کمالی یافتست

Вақт он омад ки гардад ҷилва гар

وقت آن آمد که گردد جلوه گر

Гар бурун ояд зи пардаи хиздш

گر برون آید ز پرده خیزدش

Хотб аз ҳар сӯи фузун аз ҳаду мар

خاطب از هر سو فزون از حد و مر

зи он ҳамеи тарсам ки зи он хоҳандагон

ز آن همی ترسم که ز آن خواهندگان

Уфтадаш ногоҳ ноҷинсии басар

افتدش ناگاه ناجنسی بسر

Ман ним дар ӯҳдаи он баъди азин

من نیم در عهده آن بعد ازین

Гар бзоид зу ҳазорон шӯру шар

گر بزاید زو هزاران شور و شر

Ҳон чаҳ Фрмоӣӣ чаҳ май бинии савоб

هان چه فرمائی چه می بینی صواب

Каз шабистон ояд он дилбари бадар

کز شبستان آید آن دلبر بدر

Арза кардам з ончӣ рӯем менамӯд

عرضه کردم ز آنچه رویم مینمود

Маслиҳати зини пас тавбаи доне дигар

مصلحت زین پس توبه دانی دگر