То шудаст ин қасри хуррами базмгоҳи шаҳриёр

تا شدست این قصر خرم بزمگاه شهریار

эй басои хиҷлат ки дорад зу биҳишти кирдигор

ای بسا خجلت که دارد زو بهشت کردگار

Ҷинаи алмأўӣ ки будӣ пеши азин пинҳони зи халқ

جنه المأوی که بودی پیش ازین پنهان ز خلق

Дар миёни оби кавсари гашт акнӯн ошкор

در میان آب کوثر گشت اکنون آشکار

То фурӯғи ҷоми гӯногӯни бсҳнши аўФтод

تا فروغ جام گوناگون بصحنش اوفتاد

Шуд замин ӯ чу сақфи осмони гавҳар нигор

شد زمین او چو سقف آسمان گوهر نگار

Фарқ натавон кард ӯро зи осмони алобди онк

فرق نتوان کرد او را ز آسمان الابد آنک

Бошад он пайвастаи саргардон ва ҳаст ин барқарор

باشد آن پیوسته سرگردان و هست این برقرار

Аз тафохури зибдшгар сарфарозад бар фалак

از تفاخر زیبدش گر سرفرازد بر فلک

Чун наад бар остонаши пои шоҳи комкор

چون نهد بر آستانش پای شاه کامکار

Шаҳриёри ҷумлаи офоқи тоҷи малику дайн

شهریار جمله آفاق تاج ملک و دین

Онкии дайну маликро бошад бзотши ифтихор

آنکه دین و ملک را باشد بذاتش افتخار

Садҳазорони навбаҳору меҳргон бо коми дил

صدهزاران نوبهار و مهرگان با کام دل

Аинҳмоиўни қасри бодои ҷашнгоҳи шаҳриёр

اینهمایون قصر بادا جشنگاه شهریار