Парҳез кун зи суҳбати арбоби луам аз онк

پرهیز کن ز صحبت ارباب لوم از آنک

Гирданд аз лӣоми карямони асар пазир

گردند از لئام کریمان اثر پذیر

Ҳамсуҳбати Карими шӯ ар боядат карам

همصحبت کریم شو ار بایدت کرم

Зеро ки табъ мешавад аз табъи хуии гир

زیرا که طبع میشود از طبع خوی گیر

Гирад сабои з ҳар чаҳ бирав бугзарад насиб

گیرد صبا ز هر چه برو بگذرد نصیب

Аз ҷиФаҳ ганд гираду буии хуш аз абир

از جیفه گند گیرد و بوی خوش از عبیر