Хоҳӣ ки хор менашӯй аиъзизи ман

خواهی که خوار می نشوی ایعزیز من

Ҳаргиз ба дам касе назанӣ пеши каси нафас

هرگز به دم کسی نزنی پیش کس نفس

Зеро ки бо ту кас накунад моҷаро аз онк

زیرا که با تو کس نکند ماجرا از آنک

Баҳр чаҳ ёд менакунӣ пеши ман зи кас

بهر چه یاد می نکنی پیش من ز کس

Ва онкас ки шуҳраи гашт ббд гуфт дигарон

و آنکس که شهره گشت ببد گفت دیگران

Касро бсҳбтш набӯд дар ҷаҳони ҳавас

کس را بصحبتش نبود در جهان هوس