Чаҳ толеъаст маро ё раби аидли қлош

چه طالع است مرا یا رب ایدل قلاش

Ки ҳеҷ менакунад рӯзгори ҷузи пархош

که هیچ می نکند روزگار جز پرخاش

Чаҳ рӯзҳо бшб овардаам дарин фикрат

چه روزها بشب آورده ام درین فکرت

Ки сари ҳикмати ин нукта кард моро фош

که سر حکمت این نکته کرد ما را فاش

Ки нӯки хомаи тақдир бар баёзи вуҷӯд

که نوک خامه تقدیر بر بیاض وجود

Чаҳ нқшҳост ки оварад қудрати наққош

چه نقشهاست که آورد قدرت نقاش

Яке зи аҳли ҳунар дар Ромона натавон ёфт

یکی ز اهل هنر در رمانه نتوان یافت

Ки аз замона надорад бадали ҳазор харош

که از زمانه ندارد بدل هزار خراش

Марои чунин басар ояд ки нақди муддати умр

مرا چنین بسر آید که نقد مدت عمر

Тамом сарф кунам дар баҳоии ваҷҳи маош

تمام صرف کنم در بهای وجه معاش

Ман аз замонаи кафофӣ фузун нахоҳам аз он

من از زمانه کفافی فزون نخواهم از آن

Ки зула банд набошанд мардуми қлош

که زله بند نباشند مردم قلاش

Бисоти ҳирсу тамаъро чу нашр ме накунам

بساط حرص و طمع را چو نشر می نکنم

Ҷаҳони зи ҳотами тайгар параст гӯ мебош

جهان ز حاتم طی گر پرست گو میباش

На ҳамчуи дики сияҳ рӯ шавам зи баҳри шикам

نه همچو دیک سیه رو شوم ز بهر شکم

На даст кФчаҳ кунам аз барои косаи ош

نه دست کفچه کنم از برای کاسه آش

Куҷост ҳазрати шоҳи ҷаҳони тғоитмўр

کجاست حضرت شاه جهان طغایتمور

Ки ёбад ибни ямини соъатии магар танҳоаш

که یابد ابن یمین ساعتی مگر تنهاش

Кунад шикояти айёми икбики мърўз

کند شکایت ایام یکبیک معروض

Бар остонаи он зар фишон гавҳар бош

بر آستانه آن زر فشان گوهر باش

Ҷаҳони лутф ки дар ҷинат Наимаст он

جهان لطف که در جنت نعیمست آن

Ки ҳаст мӯътакиф остонаш манеҳам кош

که هست معتکف آستانش منهم کاش