Гар бъиби инқилоби рӯзгор бе сабот

گر بعیب انقلاب روزگار بی ثبات

Мекашад ибни ямин аз ошноӣии сарзаниш

میکشد ابن یمین از آشنائی سرزنش

Мушфиқии фарзонаи ӣӣ бояд заҳри тӯҳмати барӣ

مشفقی فرزانه ئی باید زهر تهمت بری

То бигӯаш ҷон фурӯ хонд ба пайғом аз маниш

تا بگوش جان فرو خواند به پیغام از منش

Каз срўФи рӯзгори эмин буд ҳар сифлаи табъ

کز صروف روزگار ایمن بود هر سفله طبع

Ранҷ дил бошад насиби мардуми воломнш

رنج دل باشد نصیب مردم والامنش

Ақл корогоҳ донад каз хатари хезади хатар

عقل کاراگاه داند کز خطر خیزد خطر

Венаи қазо бар лавҳи дилҳо аз қалам шуд мунаққаш

وین قضا بر لوح دلها از قلم شد منقش

Шуҳра аФоқ гардад ҳар шуҷоъи мФтхм

شهره افاق گردد هر شجاع مفتخم

Дар хмўл зикр монад ҳар ҷбони муртаиш

در خمول ذکر ماند هر جبان مرتعش

Дараҷаон вақте ривоҷи зар ҳаме ояд падед

درجهان وقتی رواج زر همی آید پدید

Кандароташ борҳои полоидши заргари зғш

کاندراتش بارها پالایدش زرگر زغش

Сиккаи натавонади тасарруф кардани андари симу зар

سکه نتواند تصرف کردن اندر سیم و زر

То з пӯлодаш нагардад чеҳраи аввали мнхдш

تا ز پولادش نگردد چهره اول منخدش

Кар ки бовар менадорад бе саботии ҷаҳон

کر که باور می ندارد بی ثباتی جهان

Аз барои ӯ боӣин мисл гӯйанд ғаш

از برای او بائین مثل گویند غش

Ва анкаҳ чун ибни ямин аз кори даҳр огоҳ нест

و انکه چون ابن یمین از کار دهر آگاه نیست

Гӯ бибин аҳволи хоразм аз паии султони такаш

گو ببین احوال خوارزم از پی سلطان تکش