Разии миллату дайни аикаҳ бо аФозти ту

رضی ملت و دین ایکه با افاضت تو

Барисам таъна тавон гуфт абрро файёз

برسم طعنه توان گفت ابر را فیاض

Тўӣикаҳи лозими зотӣ буд ҷавоҳир ро

توئیکه لازم ذاتی بود جواهر را

Бъҳди бахшиши омати завол чун эъроз

بعهد بخشش عامت زوال چون اعراض

зи ҳиммати ту ки қонӯни ҷӯади асоси ниҳод

ز همت تو که قانون جود اساس نهاد

Муҳассиласт ҳамаи вақти умедро ағроз

محصل است همه وقت امید را اغراض

Ҷаҳони фазлу ҳунарро зи Фтҳбоби кафат

جهان فضل و هنر را ز فتحباب کفت

Бхшгсоли карами тоза ва тараст риёз

بخشگسال کرم تازه و ترست ریاض

Қазияи исти маро бо ту арз хоҳам кард

قضیه ایست مرا با تو عرض خواهم کرد

Сазад казон накунад табъи нозукати эъроз

سزد کزان نکند طبع نازکت اعراض

Дар онҷридаҳ ки мадҳат савод мекардам

در آنجریده که مدحت سواد میکردم

Басони номаи аъмол ман намонда баёз

بسان نامه اعمال من نمانده بیاض

зи хозини карамат бар сиблати густохӣ

ز خازن کرمت بر سبیل گستاخی

Ҳмикнми варақӣ чанд коғази истиқроз

همیکنم ورقی چند کاغذ استقراض

Агар чаҳ аз марази эҳтиёҷи ибни ямин

اگر چه از مرض احتیاج ابن یمین

Шудаст бо ҳамаи риндӣ чу зоҳидии муртоз

شدست با همه رندی چو زاهدی مرتاض

Вале муъолиҷи дорушшифои мкрмтт

ولی معالج دارالشفای مکرمتت

Баради бдорўии эҳсони ҳазор азин амроз

برد بداروی احسان هزار ازین امراض