Дар васият аз бузургони ҷаҳон

در وصیت از بزرگان جهان

Гуфт доноӣии бФрзнди халаф

گفت دانائی بفرزند خلف

Бо касе кун дӯстии кӯ дар ду ҳол

با کسی کن دوستی کو در دو حال

Бо ту бошад ҳамчуи гавҳар дар садаф

با تو باشد همچو گوهر در صدف

Бар нагардад аз ту чун гардии фақир

بر نگردد از تو چون گردی فقیر

Суҳбатат донад дар онҳолти шараф

صحبتت داند در آنحالت شرف

Ҳам нахоҳад чун туро бинад ғанӣ

هم نخواهد چون ترا بیند غنی

То шавад Малтаи босонии талаф

تا شود مالت بآسانی تلف

Вар кунад гардуни туро дар ҷоҳи моҳ

ور کند گردون ترا در جاه ماه

Бо ту дорад чеҳраи худ бе клФ

با تو دارد چهره خود بی کلف

Инат кори хуб агар гардад тамом

اینت کار خوب اگر گردد تمام

Инат ёри нек агар ояд ба каф

اینت یار نیک اگر آید به کف