Муддатии гардуни дунами хаста ва озурда дошт
مدتی گردون دونم خسته و آزرده داشت
Аз фироқи афзали офоқу ёри иштиёқ
از فراق افضل آفاق و یار اشتیاق
Офтоби малику миллати онкӣ то бошад ҷаҳон
آفتاب ملک و ملت آنکه تا باشد جهان
Ҷуфт ӯ нанишинад андари сояи ин сабзи тоқ
جفت او ننشیند اندر سایه این سبز طاق
Фахри оли Мустафои Сайиди ълоءи алмалики онк
فخر آل مصطفی سید علاء الملک آنک
Даргааш чун хулд бошад аҳли ърФонрои мсоқ
درگهش چون خلد باشد اهل عرفانرا مساق
Вонкаҳ аз ҷавзои камари бандади зи баҳри бандагӣ
وانکه از جوزا کمر بندد ز بهر بندگی
Пеши рои анвари аўшоаҳи ин чорами равоқ
پیش رای انور اوشاه این چارم رواق
Ногаҳони бахтам бишорат дод ва гуфт омад бурун
ناگهان بختم بشارت داد و گفت آمد برون
Моҳи тобон аз муҳоқу муштарӣ аз эҳтироқ
ماه تابان از محاق و مشتری از احتراق
эй басои шабҳо ки дар зорӣ буруз оварда ам
ای بسا شبها که در زاری بروز آورده ام
То мубаддил шавад баҳоли иттисоли ин ифтироқ
تا مبدل شود بحال اتصال این افتراق
Чун гузорами шукри ин давлат ки бар даргоҳ ӯ
چون گذارم شکر این دولت که بر درگاه او
Боз чун гардуни зи баҳри бандагӣ бандам натоқ
باز چون گردون ز بهر بندگی بندم نطاق
Сарвро чун дар фироқати кор дил омад бҷон
سرو را چون در فراقت کار دل آمد بجان
Шуд танам аз ранҷи нолон чун дарахти воқи воқ
شد تنم از رنج نالان چون درخت واق واق
Бо хирад гуфтам ки зон тарсам ки нӯши васл ро
با خرد گفتم که زان ترسم که نوش وصل را
Ночшидаҳи ҷони برارد аз танами неши фироқ
ناچشیده جان برآرد از تنم نیش فراق
Чун хирад маълум кард аз ҳоли зорами шамаи ӣӣ
چون خرد معلوم کرد از حال زارم شمه ئی
Қоли лотиأсу сқи биллоҳи фии нили алтлоқ
قال لاتیأس و ثق بالله فی نیل التلاق
Зон машаққат чун биҷустам дорам умед аз худо
زان مشقت چون بجستم دارم امید از خدا
Кам наёрад кард азин пас эҳтимоли он мшоқ
کم نیارد کرد ازین پس احتمال آن مشاق
Миннати эзадро ки дигари паии брғми рӯзгор
منت ایزد را که دیگر پی برغم روزگار
Бахт бо ибн ямин оварад рӯй андари вифоқ
بخت با ابن یمین آورد روی اندر وفاق
Ҷовдони пояндаи бодӣ то бимни давлатат
جاودان پاینده بادی تا بیمن دولتت
Бошудам пайвастаи зини пас бо саодати аътноқ
باشدم پیوسته زین پس با سعادت اعتناق