Зиҳии аблаҳ касе каз баҳри мурда

زهی ابله کسی کز بهر مرده

Кунад бо зиндагони аҳди худ ҷанг

کند با زندگان عهد خود جنگ

Касе кӯ боз нашносад бад аз нек

کسی کو باز نشناسد بد از نیک

Буд воҷиби гурез аз вай ба фарсанг

بود واجب گریز از وی به فرسنگ

Ба тоҷи хусравӣ кӣ нозад он кас

به تاج خسروی کی نازد آن کس

Ки аз тобути ёди орад ба авранг

که از تابوت یاد آرد به اورنگ

Мароеи зистан дар пеши халқон

مرایی زیستن در پیش خلقان

Буд тазвир назд аҳли фарҳанг

بود تزویر نزد اهل فرهنگ

Ту то дар банди ном ва нанг бошӣ

تو تا در بند نام و ننگ باشی

Нахоҳӣ бозрасат аз маҳбаси танг

نخواهی بازرست از محبس تنگ

?герати осоиши кунин бояд

گرت آسایش کونین باید

Бибояд шасти даст аз ном ва аз нанг

بباید شست دست از نام و از ننگ

Назари ибни ямини гӯйӣ барин дошт

نظر ابن یمین گویی برین داشت

Ки бар зад шишаи тазвир бо санг

که بر زد شیشه تزویر با سنگ