Чаҳ бошад эй нафаси хуррами насими шимол

چه باشد ای نفس خرم نسیم شمال

Ки бигузарӣ сӯии он ахтари сипеҳри ҷалол

که بگذری سوی آن اختر سپهر جلال

Хдиўи кишвари дониши низоми миллату дайн

خدیو کشور دانش نظام ملت و دین

Ки ҳаст дар ҳамаи фани ҳамчуи як фанони бкмол

که هست در همه فن همچو یک فنان بکمال

Биҷузи латоифи анфоси рўҳпрўри ту

بجز لطایف انفاس روحپرور تو

Нишони надоди каси андари замонаи саҳари ҳалол

نشان نداد کس اندر زمانه سحر حلال

Забони бнтқ чу бигушоед аз саломати лафз

زبان بنطق چو بگشاید از سلامت لفظ

Гумони барӣ ки зи кавсар равон шудаст зулол

گمان بری که ز کوثر روان شدست زلال

Назари бтлъти маймун ӯ чу бгшоӣӣ

نظر بطلعت میمون او چو بگشائی

Чунонкии шарт адаб бошад эй насими шимол

چنانکه شرط ادب باشد ای نسیم شمال

Бигӯӣ қиссаи ҳиҷрон вале чунон бмгўӣ

بگوی قصه هجران ولی چنان بمگوی

Ки табъи нозук ӯро фазояд аз ту малол

که طبع نازک او را فزاید از تو ملال

Чаҳ ҳоҷатаст бттўили шарҳи ҳҷронро

چه حاجتست بتطویل شرح هجرانرا

Басаст як сухани мухтасари бҳсби улҳол

بس است یک سخن مختصر بحسب الحال

Салом ман бирасон пас басӯрат тазмин

سلام من برسان پس بصورت تضمین

Бигӯӣ кобн ямин гуфт к-эии сутӯдаи хисол

بگوی کابن یمین گفت کای ستوده خصال

Ҷазоӣ онкӣ нагуфтем шукри рӯзи висол

جزای آنکه نگفتیم شکر روز وصال

Шаби фироқи нхФтим то саҳари зи хаёл

شب فراق نخفتیم تا سحر ز خیال