Вориси амлоки инҷу саъди дайни масъӯди онк

وارث املاک اینجو سعد دین مسعود آنک

Арза хоҳам доштан дар хизмат ӯ шарҳи ҳол

عرضه خواهم داشتن در خدمت او شرح حال

Аз хуросон чун ниҳодами пой дар малики Ироқ

از خراسان چون نهادم پای در ملک عراق

Буд аввали кас ки кардам бар дараш ҳти рҳол

بود اول کس که کردم بر درش حط رحال

Ростиро неки тавҷеҳӣ бтрҳибм бигуфт

راستی را نیک توجیهی بترحیبم بگفت

Ончунон коиди зи зоти пок ҳар некӯи хисол

آنچنان کآید ز ذات پاک هر نیکو خصال

Чун бхрҷӣ эҳтиёҷам дид динории ҳазор

چون بخرجی احتیاجم دید دیناری هزار

Аз карами даҳ шонздаҳ анъом кард аммо ъўол

از کرم ده شانزده انعام کرد اما عوال

Баъд аз он онро ҳўолт кард бо фарзонаи ӣӣ

بعد از آن آنرا حوالت کرد با فرزانه ئی

Гар бизӣ равшандилии соҳиби камол

گر بزی روشندلی صاحب کمال

Ростиро ончӣ ман дидам зи нои аҳлӣ ӯ

راستی را آنچه من دیدم ز نا اهلی او

Шарҳ он натавон ки берунаст аз ҳади мақол

شرح آن نتوان که بیرونست از حد مقال

Бо чунон некӣ ки аввали хоҷаи саъд аддӣн намӯд

با چنان نیکی که اول خواجه سعد الدین نمود

Ҳайф буд охир задан бар табли бадномии дўол

حیف بود آخر زدن بر طبل بدنامی دوال

Гӯиё каз ман гуноҳии бас бузург омад падед

گوئیا کز من گناهی بس بزرگ آمد پدید

Кӯи чунин ногуҳи марои афканд бо саг дар ҷувол

کو چنین ناگه مرا افکند با سگ در جوال