Ҷамъӣ ки дар тасаввури авҳоми номадӣ

جمعی که در تصور اوهام نامدی

Парвини сифат баридани пайвандашони зи ҳам

پروین صفت بریدن پیوندشان ز هم

Дидам бичишам хеш ки дастони рӯзгор

دیدم بچشم خویش که دستان روزگار

Ҳамчун бенот наъш парокандашон зи ҳам

همچون بنات نعش پراکندشان ز هم