Рӯзӣ гузар фитод маро аз қазои чарх

روزی گذر فتاد مرا از قضای چرخ

Брмнзлӣ ки бори бўддр ӯ ёри ҳамдамам

برمنزلی که بار بوددر او یار همدمم

Ёди омадами зи аҳду вафои қадим ӯ

یاد آمدم ز عهد و وفای قدیم او

Ҷоӣикаҳ ӯ ниҳоди бсдқу сафои қадам

جائیکه او نهاد بصدق و صفا قدم

Боридам оби дида ва гуфтам бисӯз дил

باریدم آب دیده و گفتم بسوز دل

Коём хуррамӣ шуд ва он замони ғам

کایام خرمی شد و آن زمان غم

Битў чу туну тинҷа намояд бичишам ман

بیتو چو تون و تنجه نماید بچشم من

Гар бигузарам брўзаҳи ризвону брорм

گر بگذرم بروضه رضوان و برارم

Гар битў зиндагӣ будам муддатии дароз

گر بیتو زندگی بودم مدتی دراز

Донам ки дар риёзи тараби кмтрки чарм

دانم که در ریاض طرب کمترک چرم

Ҳқо ки бандаи ибни яминро дар орзӯат

حقا که بنده ابن یمین را در آرزوت

Бар умри монда аз пас ту ҳаст сдндм

بر عمر مانده از پس تو هست صدندم

Аммо ҳаме диҳад дили худро тасаллӣӣ

اما همی دهد دل خود را تسلیی

Кон чун гузашт бугзарад ин рӯз низ ҳам

کان چون گذشت بگذرد این روز نیز هم