Чун ба сухан дам занад тӯтии табъи хушам

چون به سخن دم زند طوطی طبع خوشم

Каз шукри орад ба бори шохи наботи сухан

کز شکر آرد به بار شاخ نبات سخن

Мурдаи сад соларо зинда кунад гар занад

مرده صد ساله را زنده کند گر زند

Оташи табъам бар ӯ оби ҳаёти сухан

آتش طبعم بر او آب حیات سخن

зи ибни ямин хира шуд чашми хиради кӯи чисон

ز ابن یمین خیره شد چشم خرد کو چسان

Кард чу исо ба дами зиндаи рФоти сухан

کرد چو عیسی به دم زنده رفات سخن

Хости дилам то сухани пеши бузургии барад

خواست دلم تا سخن پیش بزرگی برد

Гуфт хиради комдти вақти вафоти сухан

گفت خرد کامدت وقت وفات سخن

Ман зи мдиҳ касе аҷр надорам тамаъ

من ز مدیح کسی اجر ندارم طمع

Мадҳати инҳо маро ҳаст закоти сухан

مدحت اینها مرا هست زکات سخن

Гарчи зи девони кас то ба кунун номдаҳи сет

گرچه ز دیوان کس تا به کنون نامده‌ست

Ҳеҷ баротии марои баҳри салоати сухан

هیچ براتی مرا بهر صلات سخن

Бандаи зи девони худ аз пай ҳар кас ки хост

بنده ز دیوان خود از پی هر کس که خواست

Дар ҳамаи олам равон кард бароти сухан

در همه عالم روان کرد برات سخن