эй шаҳаншоҳӣ ки ҳар ҷо дар ҷаҳони озодаи ист
ای شهنشاهی که هر جا در جهان آزاده ایست
Аз миёни ҷон ва дил шуд бандаи эҳсони ту
از میان جان و دل شد بنده احسان تو
Бскаҳ бо халқони олами ҳимматат икром кард
بسکه با خلقان عالم همتت اکرام کرد
Гашти таърихи макорим дар ҷаҳони даврони ту
گشت تاریخ مکارم در جهان دوران تو
Арза дорад камтарини бандагони ибни ямин
عرضه دارد کمترین بندگان ابن یمین
Як сухан дар бандагӣ гар бошадаш фармони ту
یک سخن در بندگی گر باشدش فرمان تو
Бар ҷанобат ҳар ки бошанд аз авом ва аз хавос
بر جنابت هر که باشند از عوام و از خواص
Ҳар яке шуғлӣ муайян дорад аз девони ту
هر یکی شغلی معین دارد از دیوان تو
Лек аз онҳогар яке корӣ бдшўорӣ кунад
لیک از آنها گر یکی کاری بدشواری کند
Ҳаст ғайриӣ насб кардани баҳри он осони ту
هست غیری نصب کردن بهر آن آسان تو
Вонкаҳи ман чокар бидон мавсӯм кардам хеш ро
وانکه من چاکر بدان موسوم کردم خویش را
Дар ҳумоюни ҳазрат чун равзаи ризвони ту
در همایون حضرت چون روضه رضوان تو
Вонгҳри пошӣ буд зини банда бар расми нисор
وانگهر پاشی بود زین بنده بر رسم نثار
Дар миёни базму разму маҷлису майдони ту
در میان بزم و رزم و مجلس و میدان تو
эй ту дар мардии алии ойин ва ман қанбари туро
ای تو در مردی علی آئین و من قنبر ترا
Ваии ту дар сирати Муҳамади сон ва ман ҳисони ту
وی تو در سیرت محمد سان و من حسان تو
Дар хуросону Ироқ акнӯн куҷои дории нишон
در خراسان و عراق اکنون کجا داری نشان
Шоирии кӯи ҳамчу ман бошад мадоеҳ хон ту
شاعری کو همچو من باشد مدایح خوان تو
Чун раво бошад каз аинсони бандаи бимсл ро
چون روا باشد کز اینسان بنده بیمثل را
Луқмаи ӣӣ рӯзӣ набошад беҷигар бар хон ту
لقمه ئی روزی نباشد بی جگر بر خوان تو
Гарчи нонет гандумасту остонат ҷинат аст
گرچه نانت گندم است و آستانت جنت است
Ман ним одам чаро бебаҳраам аз нони ту
من نیم آدم چرا بی بهره ام از نان تو
Гавҳарами сад ҷои дигар гарчи меорад баҳо
گوهرم صد جای دیگر گرچه میآرد بها
Лекини ин савдо надорад суд бо ҳиҷрони ту
لیکن این سودا ندارد سود با هجران تو
Дар фароғат гар шавад фирдавси аъло ҷои ман
در فراغت گر شود فردوس اعلی جای من
Иълми аллоҳи коидми хуштар азон зиндони ту
یعلم الله کآیدم خوشتر ازان زندان تو