Кардам суол аз карами хоҷаи ҳоҷатӣ

کردم سئوال از کرم خواجه حاجتی

Беруни зи ваъда ӣӣ нишнидам ҷавоб ӯ

بیرون ز وعده ئی نشنیدم جواب او

Табъаш бгоҳ ваъда буд рост чун саҳоб

طبعش بگاه وعده بود راست چون سحاب

Бо раъду барқ лек наборад саҳоб ӯ

با رعد و برق لیک نبارد سحاب او

Неи абр боз мешавад аз рӯй осмон

نی ابر باز میشود از روی آسمان

То бар кунам дил аз асари фатҳи боб ӯ

تا بر کنم دل از اثر فتح باب او

Неи қатраи ӣӣ ҳаме чакад аз абри тираи дил

نی قطره ئی همی چکد از ابر تیره دل

То оташ ҷигар бинишонам боб ӯ

تا آتش جگر بنشانم بآب او

Фақру Ганаии хоҷаи бнсбти яке буд

فقر و غنای خواجه بنسبت یکی بود

Онро ки нест ҳеҷ насиб аз нассоб ӯ

آنرا که نیست هیچ نصیب از نصاب او