Мард оқил наравад дар паии корӣ ки дар он

مرد عاقل نرود در پی کاری که در آن

Ҳар касе тӯҳмати дигар наад андари ҳақ ӯ

هر کسی تهمت دیگر نهد اندر حق او

Оқил онаст ки фикраш бмқомӣ бирасад

عاقل آنست که فکرش بمقامی برسد

Ки бигӯянд пас аз ваии ҳамаи каси мантиқ ӯ

که بگویند پس از وی همه کس منطق او

Зери зин ром кунад тавсани айёми чунон

زیر زین رام کند توسن ایام چنان

Каз лагомаш накушуд сари пас азин аблақ ӯ

کز لگامش نکشد سر پس ازین ابلق او

Гар зи дарёии фалаки майл гузораш бошад

گر ز دریای فلک میل گذارش باشد

Шавад аз қӯти райши маи нави заврақ ӯ

شود از قوت رایش مه نو زورق او

Чун бад-ӣн поя расад мард занад ҳар сӯи даст

چون بدین پایه رسد مرد زند هر سو دست

Дасти эҳдос муқайяд накунад мутлақ ӯ

دست احداث مقید نکند مطلق او

Ҳар ки бар асби муроди дили худ гашти савор

هر که بر اسب مراد دل خود گشت سوار

Шоҳ гирӣ накунад пас чаҳ кунад бидқ ӯ

شاه گیری نکند پس چه کند بیدق او

Мекунад ибни ямин низ дар аҳволи ҷаҳон

میکند ابن یمین نیز در احوال جهان

Фикр то ҳал шавадаш масаълаи мғлқ ӯ

فکر تا حل شودش مسئله مغلق او