эй насимии зи лабати муъҷизаи рӯҳи аллоҳ

ای نسیمی ز لبت معجزه روح‌الله

Сифати ҳасани ту гардон чу забон дар афвоҳ

صفت حسن تو گردان چو زبان در افواه

Юсуфи ҳасанӣ ва ин турфа ки дар мавкиби ту

یوسف حسنی و این طرفه که در موکب تو

Чун сулаймон буд аз лашкари ҷони хайлу сипоҳ

چون سلیمان بود از لشکر جان خیل و سپاه

БлтоФти хат чун Хизри вшт камтар нест

به لطافت خط چون خضروَشَت کمتر نیست

Каз лаби чашма ҳайвон бидамад меҳри гиёҳ

کز لب چشمه حیوان بدمد مهر گیاه

Биҷуз аз сабзаи хату гули рухсори туро

بجز از سبزه خط و گل رخسار ترا

Ман надидам ки буд қавси қзҳи ҳолаи моҳ

من ندیدم که بود قوس قزح هاله ماه

То кӣ охири дили ушшоқи рбоӣии бастам

تا کی آخر دل عشاق ربائی به ستم

Чун надории дили як каси баҳамаи умри нигоҳ

چون نداری دل یک کس به همه عمر نگاه

Лек дар васф наёяд ки чаҳ шукраст маро

لیک در وصف نیاید که چه شکرست مرا

Аз хаёли ту ки бар чашм раҳе дорад роҳ

از خیال تو که بر چشم رهی دارد راه

Ҳеҷ донеи з чаҳ ойинаи ма занг гирифт

هیچ دانی ز چه آئینه مه زنگ گرفت

зи онкӣ ҳар шаби бФлки мибрм аз ҳиҷри ту оҳ

ز آنکه هر شب به فلک میبرم از هجر تو آه

Имшаб аз дӯш гузаштаст марои ашки равон

امشب از دوش گذشته‌ست مرا اشک روان

БсФт рост наёяд блғи алсили збоаҳ

به صفت راست نیاید بلغ‌السیل ذباه

Гарчи аз айни аноят ба сӯии ибни ямин

گرچه از عین عنایت به سوی ابن یمین

Накунӣ эй маи тобони ҳамаи умри нигоҳ

نکنی ای مه تابان همهٔ عمر نگاه

Дӯши пинҳони зи ту ҳамхонаи ман буд хаёл

دوش پنهان ز تو همخانه من بود خیال

Чун баровард сар аз хобаши имрӯз бгоҳ

چون برآورد سر از خوابش امروز به گاه

Гуфтамаш хез сабӯҳӣ кун ва андеша макун

گفتمش خیز صبوحی کن و اندیشه مکن

Ки кунад афви худованди ҷаҳони ғарқи гуноҳ

که کند عفو خداوند جهان غرق گناه

Гуфт бо тоъати қутби малики афзал ро

گفت با طاعت قطب ملک افضل را

Бар чунин маъсиятӣ менатавон кард икроҳ

بر چنین معصیتی می‌نتوان کرد اکراه

Дар дарёии ҳақиқати гуҳари кони яқин

دُر دریای حقیقت گهر کان یقین

Сари ихвони сафои шайхи ҷаҳони фазли аллоҳ

سر اخوان صفا شیخ جهان فضل الله