эй сабо аз бахти нек ар иттифоқ уфтад туро

ای صبا از بخت نیک ار اتفاق افتد ترا

Чунки ёбии роҳи сӯии шаҳриёри дайни паноҳ

چونکه یابی راه سوی شهریار دین پناه

Онкӣ бошад лутфу унфаш аз тариқи хосият

آنکه باشد لطف و عنفش از طریق خاصیت

Дўстонрои ҷонФзоӣу дшмнонрои умри коҳ

دوستانرا جانفزای و دشمنانرا عمر کاه

Хусрави одили низоми малику дайн каз адл ӯ

خسرو عادل نظام ملک و دین کز عدل او

Бар каттони зини пас таъаддӣ менаёрад кард моҳ

بر کتان زین پس تعدی می نیارد کرد ماه

Кас нагӯяд абри Нитсаон бо кафш монад аз онк

کس نگوید ابر نیسان با کفش ماند از آنک

Файз ин бошад дамодами бахшиши он гоҳгоҳ

فیض این باشد دمادم بخشش آن گاهگاه

Чун бдонъолиҷноби осмони рифъати рисӣ

چون بدانعالیجناب آسمان رفعت رسی

Гар диҳад ҳоҷиби турои бори аисбо аз гирди роҳ

گر دهد حاجب ترا بار ایصبا از گرد راه

Хок даргоҳаш бабўс аввали бтъзими тамом

خاک درگاهش ببوس اول بتعظیم تمام

Баъд аз он ин иксхнро арза кун бар рои шоҳ

بعد از آن این یکسخن را عرضه کن بر رای شاه

Гӯи манам онкас ки тобстми камар дар бандагӣат

گو منم آنکس که تابستم کمر در بندگیت

Омадам дар шеваи ихлос бар сар чун кулоҳ

آمدم در شیوه اخلاص بر سر چون کلاه

Чун ҷаҳониро ҳамеи байнами зи ҷавдати баҳраи вар

چون جهانی را همی بینم ز جودت بهره ور

Пас чаро зингўнаҳ маҳрӯмаст чокари бигноаҳ

پس چرا زینگونه محروم است چاکر بیگناه

Чокаратро низ азин ҳурмон халос ояд падед

چاکرت را نیز ازین حرمان خلاص آید پدید

Лутфи омат гар кунад икраҳи баҳол ӯ нигоҳ

لطف عامت گر کند یکره بحال او نگاه