Тамаъи ибн ямин чист зи карами карамат

طمع ابن یمین چیست ز کرم کرمت

Худ бадоне чу дар он сарф кунӣ андеша

خود بدانی چو در آن صرف کنی اندیشه

Ҳаст он мива ки аз лутф буд чеҳра намой

هست آن میوه که از لطف بود چهره نمای

Дона аз ботин ӯ ҳамчуи парӣ аз шиша

دانه از باطن او همچو پری از شیشه

Бо ҳамаи лутф ки дорад нахӯрам хӯни дилаш

با همه لطف که دارد نخورم خون دلش

Хуррами онкас ки кунад хӯрдани хунаши пеша

خرم آنکس که کند خوردن خونش پیشه

Қӯти хунаш агар дар тан рӯбоҳ равад

قوت خونش اگر در تن روباه رود

Шер гирӣ кунад ар рӯй наад дар беша

شیر گیری کند ار روی نهد در بیشه

Надиҳади ин биҷузи он род ки чун ринда буд

ندهد این بجز آن راد که چون رنده بود

Даври боди онкӣ туро шуд сӯии худ чун теша

دور باد آنکه ترا شد سوی خود چون تیشه