Илоҳии забони маро дар сухан

الهی زبان مرا در سخن

Равони дори пайваста бар ростӣ

روان دار پیوسته بر راستی

Бмънии бёроӣ чун зи аввалам

بمعنی بیارای چون ز اولم

Ба некӯтарин сӯрат оростӣ

به نیکوترین صورت آراستی

Нигаҳдори аъмоли моро аз он

نگهدار اعمال ما را از آن

Ки уфтад дар он кажӣу костӣ

که افتد در آن کژی و کاستی

Бикдми мсўзи онсҳии сарв ро

بیکدم مسوز آنسهی سرو را

Ки қадаши бчл рӯз перостӣ

که قدش بچل روز پیراستی

Чунон дори ибни яминро каз ӯ

چنان دار ابن یمین را کز او

Наёяд биҷузи онки ту хостӣ

نیاید بجز آنک تو خواستی